Back

«Είμαι ακόµα ακμαίος»

επικαιροτητα ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΣΠΑΘΑΡΗΣ «Είμαι ακόµα ακμαίος Ο μεγάλος καραγκιοζοπαίχτης λέει τα σύκα σύκα για τους πολιτικούς Χατζπαβάτηδες, και αναζητά αυτόν που θα φωνάξει «και για την Κύπρο ρε γαμώτο» = TT TO μυαλό του πέρασε ότι κάπου εί- Ae: συναντηθεί. Αλλά πώς να θυ- µηθεί Ο Ευγένιος Σπαθάρης σηκώ- νει στους ώμους του µια ιστορία βαρύτερη από την κληρονομιάτου. Χιλιάδες άνθρω- ποι έπιασαν κουβέντα µαζίτου, έμαθαν και πήραν από ένα καλλιτέχνη μοναδικό και μοναχικό. Γιατί έξω από τον κύκλο του η τέχνη του Καραγκιόζη µαραζώνει, χάνεται. Αυτές τις µέρες ο κορυφαίος Έλληνας καραγκιοζοπαίΐχτης βρίσκεται στην Κύπρο «υποχρεωμένος», όπως δηλώνει, από τη συνείδησή του, στα πλαίσια του Ευρωπαῖ- κού Φεστιβάλ Λεμεσού. Μέσα από ένα εξα- ντλητικό για τον ίδιο πρόγραµµα τρεις και τέσσερις παραστάσεις την ηµέρα) προ- σπαθεί να «μεταλάβει» µετην τέχνη του χι- λιάδες παιδιά, τα οποία καθηµερινά κατά εκατοντάδες έρχονται µε τους δασκάλους τους στο Παττίχειο της Λεμεσού για να δουν τις παραστάσεις του. «Ξέρετε, µας εξοµολογείται, αυτόν τον καιρό παίζεται στη Ρόδο από το Εθνικό Θέατρο το έργο «Σκιών καμώματα» σε σκη- νοθεσία δική µου. Πρόκειται για Πρωτο- ποριακή επιθεώρηση όπου οι άψυχες φι- γούρες του Θεάτρου Σκιών μεταβάλλονται σε ἔμψυχες. Άφησα την πρεμιέρα για να ΄θω Κύπρο». Στο χώρο µας ο Ευγένιος Σπαθάρης δεν ήρθε για να µας θυµίσει τα έργα του που ξεχάσαµε. Ξέρει και µπορεί να εξελίσσε- ται. Προσαρμόζει την τέχνη του στα νέα δεδομένα. Έτσι στη Λεμεσό παρουσιάζει ἕνα επίκαιρο έργο γιατις ηµέρες των από- κρεων. «Μοχθώ για τοὺς νέους, µας λέει (κι αυ- τό δεν είναι αποκάλυψη). Το «Σπαθάρειο Μουσείο Θεάτρου Σκιών στο Μαρούσι κα- τά κάποιο τρόπο γι αυτούς έγινε. Να δει, να μάθει, να δημιουργήσει η νέα γενιά. Σε ένα χρόνο πέρασαν απότο μουσείο 10.000 παι- διά. Αυτό µου δίνει ελπίδες -- έστω, να υπάρχει ἕνας µπερντές µε ένα αμυδρό Φως και να κινείται µια φιγούρα του Καρα- γκιόζη. Να µην πεθάνει». Οἱ πολιτικοί Χατζπαβάτες Ο Ευγένιος Σπαθάρης είχε πάντα γνώµη και άποψη για τα τρέχοντα. Πολιτικές κα- ταστάσεις, κοινωνικά φαινόμενα, αγγίζουν το ενδιαφέρον του και µε άµεσο ή έμμεσο τρόπο περνούσαν στην τέχνη του. Ἠταν και εκείνη η «Πνευματική συντροφιά» της Αθή- νας (Χατζηδάκις, Γκάτσος, Τσαρούχης κ.ά.) που δεν επέτρεπαν να είναι αδιάφορος για τα κοινά. Περισσότερο, ο ίδιος δεν το μπορούσε. «Τι να σου πω παιδί µου για τους πολιτικούς, τις καινούργιες µας «προ- σωπικότητες», τους 5200 Δεν είδες πώς κτίζουµε κρίση’ στις σχέ- σεις µας αντί να ειρηνεύουµε. Αλλιώς τα περιμένει ο λαός, αλλιώς βγαίνουµε. Ξυ- πνάς το πρωί µε καλοκαιρία και ὡς το µε- σημέρι ακούς μπουμπουνηταά! Η Κύπρος έχει την ανάγκη από την ξεκάθαρη υποστήρι- ξη της Ελλάδος. Να νιώθει άνετα να µη φοβάται.Δεν µπορεί - να ακούει µισόλογα, τους θέλω δεν τους θέλω, τους παίρνοι- µε δεντους παίρνου- με’. Δυστυχώς οι λε γόµενοι ᾿σύγχρο- νοι πολιτικοί µας είναι οι γνωστοί Χατέηαβάτη- δες, οι κόλα- κες και οι ξε- σκονίστρες. Το ζητού- «λίου δίΨεΙ ελπίδα να υπάρχει έστω ένας µπεριτές µε ένα αμυδρύ φς Και να ΚΙΝείΤαι µια φιγούρα του ΚαραγΚιό{Π. Να µην πεθάνει». μενο είναι πλέον ποιος θα μπορέσει να φῶ- νάξει «και για την Κύπρο ρε γαμώτο». Τρέχω να προλάβω «Από to 50 δεν έστησα κάπου στην Αθή- να μόνιμο θέατρο σκιών. Έπρεπε εγώ ο ίδιος να πάω την τέχνη του Καραγκιόζη στον κόσµο. Αυτό κάνω και σήµερα. Παρά τα χρόνια µου νιώθω ακµαίος για το κα- θήκον µου. Σκεφτείτε ότι θα φύγω άρον- ἄρον από την Κύπρο γιατί πρέπει να ετοι- ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 19 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ορ µάσω 30 µονόλεπτα έργα σύγχρονα και πα- λιά και ἄλλα 15 των 7 λεπτών για δυο λεοπτικά κανάλια. Με καλούν για παρα στάσεις και παρουσιάσεις του έργου μοι στο Βέλγιο και την Ελβετία, ενώ στο τέλος αυτού του µήνα πρέπει να παραστώ στο Παγκόσμιο Συνέδριο Λαϊκού Θεάτρου στη! Κρήτη. Δεν ξέρω πώς να ανταποκριθώα τόσες υποχρεώσεις. Ξέρω µόνο ότι µε αγ πη όλα γίνονται». Γιάννης Κωστακόπουλθ