Back

Με την άδεια της... σημαίας

ΠΑΡΤΕΡΙ Me tnv άδεια ΤΠς... σημαίας του Γιάννη Κωστακόπουλου 8 Νιώθω ένα φούσκωμα ψυχής, λες Και µέσα µου υψώνονται! Χιλιάδες σημαίες. Πιθανόν να είναι τα εθνικά κατάλοιπα των μεγάλων αθλητικών επιτυχιών του καλοκαιριού, που καθυστερημένα µε ενέπνευσαν. Ίσως η κυανόλευκη να τσιγκλά το φιλότιμό µου να γονατίσω στο λάβαρο, για µια απ' τις σπάνιες αργίες που τραβάµε απ’ τον προθάλαμο των ευκαιριών για ξεκούρασῃ. Ἡ Αυτοί είναι οἱ πεζοί δικοί µου συμβολισμοί κι όχι οἱ άλλοι που επετειακά μου υπαγορεύεται. Πώς θέλετε δηλαδή να µε... επιστρέφετε στα «νάµατα της φυλής», ή να µου υποβάλετε ρίγῃ «εθνικής περηφάνιας», προβάλλοντας στο διάτρητο πανί των σκοπιµοτήτων σας, έμπνευση µε φόντο το ένδοξο παρελθόν µας α Γίνεται επίκαιρος αυτές τις µέρες ο ρατσισμός κάποιων Ελλήνων, η µισαλλόδοξη στάση τους έναντι αρίστων αλλοδαπών µαθπτών, δυνάµενων σηµαιοφόρων, αλλά συνάµα παρουσιάζονται κι επίκαιρες οἱ πρακτικές που δεν τιμούν ούτε το σύμβολο ούτε τις καταβολές µας. π Να πάρουµε όµως τα πράγματα στη λογική σειρά τους! Από τότε δηλαδή που οἱ οικονομικοί μετανάστες βίωναν από καρδιάς στη χώρα που τους φιλοξενεί, ένα ανεπανάλπητο μεγαλείο. Αυτό που σε µια αναπάντεχη φάση, υψώθηκε απ' τις ελληνικές επιτυχίες! Εκείνοι οἱ γηγενείς που φορούσαν την ελληνική σημαία στο Πέτο, στο μπλουζάκι, την κουβαλούσαν στο µπρελόκ, στο κασκέτο ή το εσώρουχό τους, άρχισαν αδικαιολόγητα να παραμερίζουν µε απαράδεκτο τρόπο όσους «μεταλάμβαναν» τη θεία ελληνική «κοινωνία». «Δεν θα γίνεις Έλληνας ποτέ, Αλβανέ, Αλβανέ...». Ἡ Μετά την ασυγχώρητη κατωτερότητά µας στο πρόσφατο ποδοσφαιρικό «ελληνοαλβανικό έπος» ήρθε ΚκιῃΠ επέτειος του «ΟΧΙ». Παραµονές ακόµη, όπως προδιαγραφόταν, ο παραλογισµός - του εθνικισμού «πήρε κεφάλι». Άρχισαν καταλήψεις σχολείων απ’ τους μεγάλους και τους μικρούς «ελληναράδες», άρχισε να επικρατεί σύγχυση σ' όλα τα μέτωπα, © και το θέµα να κυκλοφορεί και πάλι ανάππρο ΚΙ ανήµπορο να βρε! διέξοδο Κάτω από µια νοσπρή σιωπή ή την προμετωπίδα κάποιων αόριστων υπουργικών θεωρηµάτων: «Η σημαία τιµά τον φέροντα, κι όχι ο φέρων τη σημαία». α Αναγκάστηκαν οἱ άριστοι των αρίστων (αν σκεφτούμε µόνο τις αντιξοότητες που βιώνουν), να παραιτηθούν κι εφέτος του δικαιώµατός τους. Κάτω από τις διαδηλώσεις των συμμµαθπτών τους και τη συγκατάνευση των κηδεμόνων τους! Τι κι αν εκφράζονται καλύτερα τα παιδιά των μεταναστών, από πολλά δικά μας, στην ελληνική γλώσσα Ποιος δίνει σημασία, αν προσεύχοντα! στο Θεό µας, αν πίνουν νερό στον Πολιτισμό µας, επικαλούμενοι τους προγόνους µας. (Εκείνους τους αποσβολωμένους and Tn συμπεριφορά των νεοελλήνων). π Μη λυπάστε παιδιά! Κι π υποχώρηση υπό τις περιστάσεις είναι αρκετή, γΙα να µην κτιστεί στέρεο το τείχος της µισαλοδοξίας και των διακρίσεων. Άλλωστε... Την ελληνική σημαία την κράτησαν πανάξια χέρια, αλλά και βροµερά ανάξια. Δακρύζει στη θέα της ο βετεράνος αγωνιστής της ελευθερίας, αλλά την αποστρέφετα! το πρόσωπό του βασανισµένου κρατούµενου στῃ Μακρόνησο. Το «Ιερό πανί» από τότε που υφάνθηκε, γίνεται σύμβολο αγώνων αλλά και πρόσχηµα υπόστασης τυραννικών καθεστώτων. Στη σύγχρονη σκηνή, αναρωτηθήκατε, µε τόσο δηλητήριο που χύνεται Και στις ανούσιες μαθητικές παρελάσεις, ποιος είναι ικανός να κρατήσει την ελληνική σημαία Ένας από τους «πέντε νταβατζήδες» που λυμαίνονται την χώρα, Κατά τον Έλληνα πρωθυπουργό ή κάποιο απ' τα δικά µας πρωτοπαλλήκαρα που χρυσώθηκαν απ’ TO XONLATIOTNPIO Σκεφτήκατε κανέναν για σηµαιοφόρο E-mail:pollim@cytanet.com.cy